03.10.2025
ბავშვებს საყვარელი მწერლების, მათი მოთხრობების პერსონაჟების დიდმა სიყვარულმა, სურვილი გაუჩინა თვითონაც შეერჩიათ ფსვდონიმები და შეექმნათ, თხზულებები სვადასხვა საინტერსო ამბები, ზღაპრები და ლექსები.
ამიტომ გადავწყვიტეს სათაურით "ციცქნა გოგო-ბჭების ამბები" შეექმნათ საკუთარი წიგნი-რვეულები, თავიანთი ავტოპორტრეტებითა და ფსევდონიმებით.
კლასში ყოველი თვის ერთ გაკვეთილს ვუთმობთ ლიტერატურის საღამოს. ისინი ერთმანთს უკითხავენ თავიანთ შექმნილ, ილუსტრაციებით გაფორმბულნაწარმოებებს:
ფანტაზია - რაში ეხმარება ადამიანებს ფანტაზია? მესამეკლასელებს? მხატვრებს? მწერლებს? ფანტაზია და ტყუილი - მათ შორის განსხვავება; რა ცუდი შედეგი მოსდევს ტყუილებს? შედეგების გააზრების მნიშვნელობა. შემთხვევები, როდესაც ადამიანებს გვიჭირს სიმართლის თქმა
მატყუარა ბიჭი მიტო
ერთ სოფელში ბიჭუნა ცხოვრობდა, სახელად მიტო. მიტო ძალიან თბილ და მეგობრულ ოჯახში იზრდებოდა.
მიტო ძალიან მხიარული და კეთილი ბიჭუნა გახლდათ, მაგრამ ძალიან უყვარდა ტყუილების თქმა. ის ატყუებდა ყველას: მეგობრებს, მშობლებს, მეზობლებს. ასე გრძელდებოდა მანამ, სანამ ასეთი რამ არ შეემთხვა:
გაზაფხულის ერთ თბილ დილას, როდესაც ჩიტები ძალიან ადრე იწყებენ ჭიკჭიკს, მიტოს ადრე გაეღვიძა. დედისგან აიღო ნებართვა, რომ ეზოში ეთამაშა.
დედიკომ მიტოს სთხოვა, რომ ჭიშკრის იქით არ გასულიყო.
მიტო ეზოში ისე გაერთო, რომ დედის თხოვნა სულ დაავიწყდა. ძალიან მოუნდა გასეინება.
ჭიშკარი გააღო და ტყის გზას დაადგა. ტყე ძალიან ლამაზი იყო გვიან გაზაფხულზე. უამრავი ყვავილი ერთად ყვაოდა. ყვავილებს შორის, ფოთლებს შიგნით, კი პატარა მარწყვები მოსჩანდა.
მარწყვის შეგროვებაში მიტო ისე გაერთო, რომ შეუმჩნევლად უღრან ტყეში აღმოჩნდა. ამ დროს მეტყევის ქოხი შენიშნა, ძალიან გაუხარდა. ქოხის კიბეზე პატარა ბიჭუნა იჯდა. მიტომ ბიჭუნას სოფლისაკენ მიმავალი გზა ჰკითხა. ბიჭუნამ დიდი ხალისით უჩვენა გზა. მიტო გზას დაადგა, მაგრამ ტყე თანდათან უფრო დაბურული და ბნელი ხდებოდა. ნუთუ ბიჭუნამ მომატყუა?
ფიქრობდა შეშინებული მიტო და არ იცოდა, რომ მეტყევეს ბიჭუნა მასავით მატყუარა იყო.
ამ დროს ცა მოიქუფრა, ატყდა ჭექა-ქუხილი. წვიმაც დაიწყო. შეშინებული მიტო წვიმაში მიიკვლევდა გზას. ბოლოს ისე დაიღალა, რომ დიდი მუხის ძირას ჩაეძინა.
ამ დროს მიტოს სოფელში ნამდვილი აურზაური იყო ამტყდარი. წვიმის მიუხედავად მთელი სოფელი სანათებით მიიკვლევდა გზას და მიტოს ეძებდა.
ამ დროს ერთმა სოფლელმა კაცმა მიტოს ქუდი იპოვა. იმედი მიეცათ სოფლელებს და მალე იპოვეს კიდეც გალუმპული მიტო.
გახარებული დედა მიტოს გულში იხუტებდა და იმეორებდა, რატომ მომატყუე დედიკო, რატომ გახვედი ეზოდანო.
იმ საღამოსვე მიტოს მაღალი სიცხე მისცა. ორ დღეში კი გამოჯანმრთელდა, როგორც სიცხისგან, ასევე ტყუილების თქმის მავნე ჩვევისგან.







Комментариев нет:
Отправить комментарий